Copyright © 2018 Home - dGg3bmRlcmlubw

Zapisz się na Jubileuszowy Zjazd Absolwentów

Sprawozdanie 2013/2014

POCZYTAJOWE SPOTKANIA W SPECJALNYM OŚRODKU SZKOLNO-WYCHOWAWCZYM NR 1 w Kaliszu, w ramach realizacji programu ,,Poczytaj mi,Przyjacielu”- czerwiec 2014

 

Program ,,Poczytaj mi, Przyjacielu” jest realizowany w Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym nr 1 w Kaliszu, od września do czerwca roku szkolnego 2013/14.

Jest to placówka, która realizuje program Szkoły Ponadgimnazjalnej. Są w niej zarówno
tzw. ,,Klasy Przysposabiające do Życia” , do których przychodzi młodzież z umiarkowanym
i znacznym stopniem upośledzenia, jak i klasy specjalne zawodowe o profilu: technolog budowlany, ślusarz, cukiernik, hotelarz.
Tak więc specyfiką tej placówki jest fakt, iż uczniowie to młodzież z przeróżnymi dysfunkcjami intelektualnymi i fizycznymi.

Propozycja spotkań, na których młodzież z III Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Kaliszu czytałaby książki młodzieży z tego ośrodka, spotkała się z aplauzem ze strony obu Dyrekcji: Liceum i Ośrodka.

            Do programu zgłosiła się prężna, dziesięcioosobowa grupa z klasy 2B1, której liderem jest jedyny chłopak -Jakub Feter. Na spotkania czytelnicze młodzież chodzi po dwie osoby
z grupy. Zadziwiający jest fakt, iż jest to klasa o profilu matematyczno-fizycznym, czyli ścisłym. 

Ogromną pomocą służyła nam pani mgr Magdalena Pietrzak-nasza bibliotekarka, która pomogła młodzieży  przygotować lekcje na temat wróżb andrzejkowych i tradycji bożonarodzeniowych, podczas których było wiele radości i śmiechu. Pani Magda uczestniczyła też czynnie podczas tych lekcji w Szkole Specjalnej. Gościnnie wystąpiły
z nami koleżanki z klasy 2F- humanistycznej: Agnieszka Wiatrowska i Klaudia Sołdyńska.    https://imageshack.com/a/lxjq/1

            Dużą pomocą również służyła nam pani mgr Iwona Rykowska, która organizowała nasze spotkania z ramienia Ośrodka.

Wielkim  zaskoczeniem była dla nas lekcja na temat Rocznicy Wyzwolenia Narodowego, podczas której młodzież śpiewała nie tylko Hymn Narodowy(w całości!), ale też inne pieśni patriotyczne. Okazało się, że młodzież z Ośrodka zna ich wiele.

Zapamiętaliśmy również niezwykle interesujące lekcje nt. świat wielkanocnych, na których młodzież wykonała zlecone wycinanki z zadziwiającą precyzją. Widać było, iż czerpały radość z powierzonego zadania.

Innym razem, podczas naszej prezentacji nt. pierwszego dnia wiosny, młodzież zaskoczyła nas niebywałą znajomością roślin i zwierząt, które uchodzą za symbole wiosny. Niejeden dorosły miałby problem z odgadnięciem niektórych zagadek.

https://docs.google.com/presentation/d/1l_fYBINdqGtJnDPEevBJvsSVduF4pzNbp3Ba_g4A68k/pub?start=false&loop=false&delayms=10000

Uczniowie III LO zawsze starali się być pogodni i uśmiechnięci, a swoją wiedzę przekazywali w sposób bardzo pozytywny. Młodzież z ośrodka, choć czasem nieco utrudniała prowadzenie lekcji, to mimo wszystko, odnieśliśmy wrażenie, że istnieje ogólne zainteresowanie naszymi projektami. Prawdziwą przyjemnością dla nas była możliwość prezentowania swojej pracy, z uważnie słuchającą publiką, a jeszcze większą przyjemnością jest świadomość, iż uczniowie ośrodka się przez to czegoś nauczą.


Warto też wspomnieć, iż młodzież ze Szkoły Specjalnej Zawodowej  pod opieką pani Iwony bierze udział w akcji ,,Cała Polska czyta dzieciom”  i czyta maluszkom w przedszkolu.

Muszę wspomnieć, iż nasza szkoła już wcześniej współpracowała z tą zaprzyjaźnioną placówką w ramach spotkań czytelniczych i ja jako koordynator projektu wiedziałam, ile dobrego zyskają obydwie strony.
Charakterystyczną cechą liceum jest fakt, iż nasza młodzież jest bardzo uzdolniona i osiąga wiele sukcesów zarówno na niwie wewnątrzszkolnej, jak i poza nią. W szkole ,,naznaczonej ciągłymi sukcesami” łatwo zapomnieć, że gdzieś obok są ludzie, ich rówieśnicy lub niewiele starsi, którzy żyją zdecydowanie inaczej, dla których istnieją inne cele życiowe.
Nasze prawie cotygodniowe spotkania czytelnicze zawsze wnoszą coś nowego w nasze życie. Młodzież z Ośrodka w większości umie czytać, jednak jednoczesne czytanie i zrozumienie czytanego tekstu jest dla nich prawie nieosiągalne. Zatem, gdy młodzież licealna czyta im wybrane teksty, oni mogą skupić się na słuchaniu….
           Ja z wielką radością słuchałam relacji uczniów podczas wspólnego powrotu do szkoły.
Dziewczyny na początku były zszokowane tym, iż nie wiedziały, że niepełnosprawność nie zawsze jest ,,wymalowana na twarzy”; mówiły: ,,przecież oni wyglądają tak samo jak my…!”- a jednak….. Innym razem kolejne osoby relacjonowały: ,,ten chłopiec, który nie mówi, maślanym wzrokiem ogląda sufit i ściany, zaczął się śmiać w odpowiednim momencie, czyli słuchał…..”
Takie doświadczenia są bardzo cenne. Myślę, że moi uczniowie, którzy z pewnością pójdą na studia i zdobędą gruntowne wykształcenie,  później pracując, zachowają w sobie empatię, wrażliwość na ludzką krzywdę i z szacunkiem będą umieli traktować ludzi, którzy nie zawsze są życiowo poradni.

  https://imageshack.com/a/IAjq/1

A oto relacja lidera grupy Jakuba Fetera….

Nasza przygoda z ośrodkiem rozpoczęła się od przedstawienia programu przez panią Renatę Stępień. Zostaliśmy bardzo zaciekawieni tego typu wyjściami, o czym świadczy duże zainteresowanie koleżanek.
Z naszej klasy z III LO w Kaliszu zgłosiło się około 10 osób, które wyraziły chęć pomocy ośrodkowi. Dzięki temu wiedzieliśmy, że żadne z nas nie będzie bardzo obciążone tym przedsięwzięciem, bowiem przy tak licznej grupie możemy pomagać sobie nawzajem. Ten fakt jeszcze bardziej zachęcił nas do współpracy. Pozostało tylko czekać na pierwsze wizyty w ośrodku.

            Po raz  pierwszy mieliśmy okazję poznać młodzież na początku października. Forma wyjść, która zakłada, iż każdego tygodnia dwie osoby z naszej szkoły odwiedzają ośrodek zdecydowanie była dla nas dogodna, gdyż, musimy przyznać, na początku nie wiedzieliśmy, czego się spodziewać. Byliśmy trochę nieśmiali i  zdenerwowani, bowiem żadne z nas nigdy nie miało styczności z tego typu ośrodkiem. Zdecydowanie podobało nam się, że odwiedzamy to miejsce „w parach”, bo to dodawało nam otuchy i śmiałości. Szybko jednak przekonaliśmy się, iż to miejsce jest pełne pozytywnych ludzi, a odwiedzanie go może być prawdziwą przyjemnością i jednocześnie pewnego rodzaju przygodą.

            Sposób, w jaki prowadzone są lekcje, bardzo nam się spodobał. Oprócz czytania uczniom ośrodka warto wyróżnić lekcję nt. wróżb andrzejkowych oraz Święta Niepodległości. Choć te lekcje czasem wymagały od nas przygotowania, to śmiało możemy powiedzieć, iż nie jest to dla nas nic trudnego. Podoba się nam fakt, iż poprzez czynności, które nie należą dla nas do najtrudniejszych, możemy naprawdę pomóc uczniom ośrodka. Przyznajemy, iż uwaga uczniów i ich zainteresowanie podczas naszych wizyt świadczyły o zaangażowaniu, pomimo niewielkiej ilości rozmów, wygłupów, które chyba zdarzają się w każdej szkole. Ogólnie rzecz biorąc, nie mieliśmy większych trudności w wykonywaniu swoich czynności, co jest bardzo miłe i motywujące do działania.

Warto również wspomnieć o niezwykłym doświadczeniu, jakim była możliwość zorganizowania lekcji wielkanocnej. Bardzo wzruszyło nas zaangażowanie dzieci, które włożyły całe swoje serca w powierzone im zadania. Precyzja, z jaką wykonywały wycinanki była godna podziwu. Tak miło było przyglądać się, gdy uczniowie słuchali nas uważnie i cieszyli się pracą. Chciałbym przetoczyć również moje wspomnienia związane z przedstawieniem prezentacji dotyczącej pierwszego dnia wiosny. Dzieci bardzo skutecznie zgadywały symbole wiosny (takie jak: zwierzęta, rośliny), o których nazwach nie mieliśmy najmniejszego pojęcia.

Przyjemnie jest odwiedzać ten ośrodek, kiedy czujemy, iż możemy tym ludziom dać coś od siebie, co naprawdę może im pomóc i wpłynąć na ich życie pozytywnie. Oprócz tego, te spotkania również nam pomagają, bowiem czujemy się docenieni i potrzebni.

Teraz pozostaje tylko czekać na kolejną możliwość odwiedzenia takiego miejsca. Mamy nadzieję, iż zdobyte doświadczenie i nasze działania przyniosą pozytywne skutki nam, jak i uczniom ośrodka. Niezmiernie cieszymy się, że mogliśmy w jakiś sposób pomóc ośrodkowi i jego uczniom.

Rok szkolny zbliża się ku końcowi, a ja i moi uczniowie żałujemy, że czas spędzony
z uczniami  z Ośrodka minął tak szybko.

 

Koordynator programu

Mgr Renata Stępień
            nauczyciel III liceum Ogólnokształcącego
            im. Mikołaja Kopernika w Kaliszu

f m